അഞ്ച് ഒറ്റവരിക്കവിതകള്‍..

1.
കടല്‍.. 
ആകാശത്തിന്റെ 
കണ്ണീരുപ്പു 
കലര്‍ന്ന 
ജലപദം....!

2.
കനല്‍... 
അഗ്നിയുടെ 
സ്വപ്നങ്ങളില്‍ 
കുതിര്‍ന്ന 
വ്യഥ.....! 

3.
നിഴല്‍... 
രൂപങ്ങളുടെ 
അനുഗാമിയാവാന്‍ 
വിധിക്കപ്പെട്ട 
അരൂപി...! 

4.
നിലാവ്... 
രാത്രിയുടെ 
പൊള്ളാത്ത 
ഹൃദയത്തിന്റെ 
വേനല്‍...!

5.
കിനാവ്‌... 
ഉറക്കത്തിലേക്ക് 
അപ്-ലോഡ്‌ ചെയ്ത 
യൂടൂബിലില്ലാത്ത 
ഷോര്‍ട്ട് ഫിലിംസ്.....!

വസ്ത്രങ്ങള്‍

വസ്ത്രങ്ങള്‍:1
***
ട്രെയിനില്‍ നിന്ന് 
പുറത്തേക്കു തള്ളിയിടപ്പെടുന്നത് വരെ 
അവളെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നത് 
സ്വപ്നങ്ങളുടെയാടകളായിരുന്നു...
പാതിയില്‍ മുറിഞ്ഞ 
വിദൂരസ്വനഗ്രാഹിയിയുടെ 
മധുരാരവങ്ങള്‍   
സങ്കല്‍പ മധുവിധുവിലേക്ക് 
നയിച്ച മയക്കം..!
ഉടല്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട്, 
വസ്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് നാണം വന്ന 
ശേഷനിമിഷത്തില്‍ 
കരിങ്കല്‍ചീളുകള്‍ക്ക് മേല്‍ 
അവളുടെ നിണത്തുള്ളികള്‍ 
കുപ്പായങ്ങളായി...! 
സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള 
മാംസവാതായനത്തില്‍ 
ഒറ്റക്കയ്യന്‍ ഞരമ്പുള്ള 
കഴുകന്റെ നഖക്ഷതം..! 
ശ്മശാനത്തിലേക്ക് 
മടക്കപ്പെട്ട നിമിഷം മുതല്‍ 
അവളെ പുതച്ചത് 
ജന്മങ്ങളുടെ കച്ചകളായിരുന്നു... 
പക്ഷെ, 
ഉയിര്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട് 
നഗ്നമായ ഉടലില്‍ നിന്ന് 
പറന്നുയരാന്‍ മറന്നു പോയ 
ഒരു പെണ്കിനാവിന്റെ 
പട്ടടയെന്നാണെരിഞ്ഞു തീരുക..!!

ഫെബ് 14.. ഒരു ഡയറിക്കുറിപ്പ്

****
പ്രണയം ഇപ്പോള്‍ 
കലണ്ടര്‍ ചതുരത്തില്‍ "ദീനം" പിടിച്ചു കിടപ്പാ..; 
തിളച്ച യവ്വനങ്ങള്‍ മുഖപുസ്തകത്തില്‍ തിരഞ്ഞത്...!
ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നുതിരുന്ന  നോട്ടങ്ങള്‍  
ഹൃദയം തുളച്ചിറങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറച്ചായി......; 
മരത്തണലില്‍ വിരിച്ചിട്ട സൗഹൃദങ്ങള്‍ പൂത്തിട്ടും..!! 
നിരത്തുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ മരണവീടുകളിലേക്ക് നീളുന്നു..; 
അഴിഞ്ഞിട്ട പെണ്മാനങ്ങള്‍ ആകാശത്തിലേക്കും....!!! 
'ചോലപ്പൊന്തചുറ്റന്‍' തിരയുന്ന പൂന്തേന്‍ 
പ്ളാസ്റ്റിക്ക് മലരിനു തിരിയാതായിരിക്കുന്നു...; 
ഓലപ്പന്തും, പമ്പരവും ബാല്യത്തിന് നഷ്ടമായ പോല്‍....!!!! 
ഇനി എന്നെ വിലക്ക് വാങ്ങാന്‍ 
ഒരു കൊലമരമെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ട്....; 
കഴുകന്‍ കൊത്തിവലിക്കുന്ന മുന്നേ 
കടം വെച്ച ജന്മത്തിന് വിലയിടാനാകാത്ത സ്വപ്നം പക്ഷെ, 
ഒറ്റക്കാണ്....; 

----അശുഭം----

ടൂര്‍സ്‌ & ട്രാവല്‍സിലേക്കൊരു ഫോണ്‍ കാള്‍..

**** 
യുക്തിവാദികളുടെ 
റിപ്പബ്ലിക്കിലേക്കൊരു 
സന്ദര്‍ശകവിസ കിട്ടാനുണ്ടോ? 
ജാതിയും, മതവും പറഞ്ഞു
തമ്മില്‍ കൊന്നു തീരാത്ത
ഒരു ദിവസത്തിന് വേണ്ടി....!
അരാഷ്ട്രീയവാദികളുടെ
രാഷ്ട്രത്തിലേക്കൊരു
ടൂറിസ്റ്റ് വിസ കിട്ടാനുണ്ടോ??
കക്ഷിരാഷ്ട്രീയക്കുടിലതകളുടെ
ക്ലാവ് പിടിക്കാത്ത
മനുഷ്യമനസ്സിനു വേണ്ടി...!!
ഹിജഡകളുടെ
ഹര്‍ഷലോകത്തിലേക്കൊരു
എഗ്രിമെന്റ് വിസ കിട്ടാനുണ്ടോ???
പെണ്മാനമുടുതുണിയഴിഞ്ഞു കിടക്കാത്ത
തെരുവുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി
ഒരു ജന്മത്തിന് വേണ്ടി...!!!

....ശുഭം....

മരണശേഷം..

***
മരണവീട്ടില്‍ 
നിശബ്ദത ജനിക്കുന്നേയില്ല.. 
അടക്കം പറച്ചിലുകളുടെ 
മര്‍മ്മരങ്ങള്‍..
പൂര്‍വ്വസൂരികളില്‍ നിന്ന്
മൃതദേഹം 'ടിയാന്‍' വരെയുള്ള
ചരിത്ര സംക്രമണങ്ങള്‍...
കുറെ നാള്‍ കൂടി കൂടിച്ചേരാന്‍ കഴിഞ്ഞ
സൌഹൃദ സ്മൃതികളുടെ
വിസ്ഫോടനങ്ങള്‍..
സ്വാതന്ത്ര്യമതിന്റെ അന്ത:സത്തയില്‍
അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന
ബാല്യസീല്‍ക്കാരങ്ങള്‍...
പയ്യാരം പറച്ചിലുകള്‍,
പരദൂഷണങ്ങള്‍,
'പെണ്ണുര'കളിലെ
ആര്‍ഭാടങ്ങള്‍..!
മരണവീട്ടിലെ
ശബ്ദങ്ങള്‍
മൌനം പുതപ്പിക്കുക,
ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ തനിയെ
ആയിപ്പോയ ശവത്തെ മാത്രം..!
ഞാനെത്തുമ്പോള്‍
ചടങ്ങ് തീര്‍ന്നിട്ടില്ല...,
ഒരു നോക്ക് കാണാന്‍ വേണ്ടി
വെള്ളവസ്ത്രമുയര്‍ത്തിത്തന്നു;
ഒരു കാരണവര്‍..
"മലയാളത്തറവാട്ടിലെ
മരിച്ച കവിതയെ കണ്ടോളൂ .."
കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍
ചാലിട്ടു കുതിര്‍ന്ന ശബ്ദം..!
നല്ലൊരു ജന്മമായിരുന്നു..
പാവം; മരിച്ചു പോയി..
......
ശേഷം,
.....
മൂന്നാം ദിനം,
കുരിശില്‍ നിന്നാകാശം പൂകിയ
യേശുവിന്റെ ചരിത്രം
ഇവിടെ
മൂന്നാം നിമിഷത്തില്‍
സംഭവിച്ചു..
പരമ്പരാഗതമായ
വേഷപ്പകര്‍ചകളില്‍...
പാരതന്ത്ര്യത്തിന്റെ
വൃത്തമലങ്കാരബന്ധനങ്ങളില്‍,
വരേണ്യവത്കരണത്തിന്റെ
കുരിശുകളില്‍
തളക്കപ്പെട്ട "കവിത"
ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റു..

.
മരണവീട് ഇപ്പോള്‍
നിശബ്ദമാണ്..!!!!!!
.


.....അല്ല പിന്നെ......

ചന്തുക്കോമരം..

ചന്തുക്കോമരത്തിനു ഇന്ഗ്രീസ് 
മുക്കാനും മൂളാനും അറിയാമായിരുന്നു.. 
എന്ന് വെച്ച്, പരിഷ്കാരത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങളൊന്നുമണിഞ്ഞില്ല.. 
കാല്‍ശരായി കാലില്‍ പോയിട്ട് 
കൈ കൊണ്ട് തൊട്ട് നോക്കിയിട്ട് പോലുമില്ല...
കുന്നത്തു ബനിയനും 
മടക്കിക്കുത്ത് ലുങ്കിയും 
അതിനും താഴെ തല നീട്ടുന്ന വള്ളിനിക്കറും 
കറുത്തിരുണ്ട കോമരത്തിനു 
വേഷത്തിന്റെ വര്‍ണ്ണങ്ങളെഴുതി..! 
എള്ളും, പൂവും, പൊരിയും, ത്രിത്താവും 
വാളിന്റെ തുമ്പില്‍ ചേര്‍ത്ത് 
ധ്യാനിച്ച്‌ പൂജിച്ച് 
ഭക്തജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ മേലെ ചൊരിയുമ്പോള്‍ മാത്രം, 
ചുവന്ന പട്ടും, ചിലങ്കയും, 
മേല്‍മുണ്ടും, ഗോപിയും 
കോമരത്തിന്റെ തനുവില്‍ 
ആര്‍ഭാടത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായി..! 
ഗുളികനും, ചാത്തനും, 
കാളിയും, കൂളിയും, നാഗത്താന്മാരും 
ചന്തുക്കോമരത്തിന്റെ നാവില്‍ 
അരുളപ്പാടുകളായ് 
പിറവിയെടുത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു... 
മറുതയും, യക്ഷിയും, ഒടിയനും, മായനും 
ചന്തുക്കോമരത്തിന്റെ വഴിവരവില്‍ 
പേടിചൊളിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു... ! 
.
ചന്തുക്കോമരത്തിനു 
വായിക്കാനറിയാമായിരുന്നു.. 
എന്ന് വെച്ച് കണ്ണിക്കണ്ട- 
മഞ്ഞപ്പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിച്ചിട്ടേ ഇല്ല.. 
ദിനപത്രങ്ങളും, ആനുകാലികങ്ങളും 
അക്ഷരങ്ങള്‍ മറന്നു പോകാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം 
ഇടക്ക്.... 
കലാവേദി ലൈബ്രറിയില്‍ നിന്ന് 
നോവലുകളും, കഥകളും 
ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക്...... 
ചെമ്മീന്‍ വായിച്ചു തീര്‍ന്ന രാത്രി, 
പരീക്കുട്ടിയെ പ്രാകിക്കൊന്ന് 
നേരെ അമ്മിണിച്ചോത്തിയുടെ വീട്ടില്‍ ചെന്ന് 
അവളെ വിളിച്ചിറക്കിക്കൊണ്ടു വന്നു.... 
പിറ്റെന്നാള്‍ വേറാരോ താലി കെട്ടേണ്ട 
അവളുടെ കഴുത്തില്‍ 
അമ്പലമുറ്റത്ത് വെച്ച് 
മഞ്ഞച്ചരട് ചാര്‍ത്തി 
കോമരം മൂളി; 
"മുത്തപ്പന്റെ അരുളപ്പാടാ...!" 
കോമരത്തിനു വേണ്ടി 
കാലങ്ങളായി സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച 
അവളുടെ പ്രണയം 
അങ്ങനെ ഒരു വഴിക്കായി..! 
.
ചന്തുക്കോമരത്തിനു 
പാടാനറിയാമായിരുന്നു... 
എന്ന് വെച്ച് ശാസ്ത്രീയം, അശാസ്ത്രീയം 
അങ്ങനെ 
വകഭേദങ്ങളുടെ ചതുരങ്ങളൊന്നും 
കോമരത്തിന്റെ പാട്ടിലില്ലായിരുന്നു.. 
കായലരികത്ത് വലയെറിഞ്ഞപ്പം 
വളകിലുക്കിയ സുന്ദരിയെ കുറിച്ച് 
ചന്തുക്കോമരം തന്നെ പാടണം.. 
കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ഭരണിക്ക് 
പോകുന്ന വഴിക്കാണ് 
കോമരത്തിന്റെ 
അനര്‍ഗ്ഗള സ്വരതാരുണ്യം 
ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ സ്വായത്തമാകുക..! 
തെറിപ്പാട്ട് പടാവോ എന്ന് 
സന്ദേഹം പറഞ്ഞ അബ്ദുമൂപ്പനെ 
ഉപ്പ,യുപ്പൂപ്പമാര്‍ക്ക് വിളിച്ച് 
തെറിപ്പാട്ടില്‍ കുളിപ്പിച്ചിട്ടും 
വര്‍ഗ്ഗീയ കലാപങ്ങളൊന്നും 
ഉണ്ടായുമില്ല...!! 
.
ചന്തുക്കോമരത്തിനു 
ജീവിക്കാനറിയില്ലായിരുന്നു.. 
നാടാറുമാസം പോലെ 
കാവുകളിലെ പൊറുതിയും, 
കാടാറുമാസം പോലെ 
വേലയില്ലാ വറുതിയും 
ജീവിതത്തിന്റെ അരുളപ്പാടുകള്‍ 
തെറ്റിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന
ഒരു കര്‍ക്കിടകത്തില്‍, 
ചന്തുക്കോമരം 
മഴ നനഞ്ഞ മരത്തിന്റെ 
താഴേക്കു തൂങ്ങിയ ചില്ലയായി..!! 

....ശുഭം...

വിശ്വരൂപം

ചിന്നുന്ന നക്ഷത്ര രാവുകളിലൊന്നില്‍

പിന്നിത്തുടങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍ പോലൊരാള്‍.. 

പിന്നിട്ടോരഭ്രപാളിപ്പിറവി തേടുന്ന 

മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ ഹൃദയമണിഞൊരാള്‍...
നരനായ്‌, നിരാമയനായ്‌, നേരിലുലയുന്ന
നൃപനായ്‌, നിലാവേറ്റ കാമുകനായ്..
നിയമചതുരങ്ങളിലൊതുക്കുവാനാകാത്ത
നായകനിയോഗമായ്‌, യാചകനായ്‌...
നാരിമാര്‍ക്കെന്നും നിരന്തരം നിദ്രയില്‍
നേരിയ കിനാവിന്റെ ലാളനമായ്‌
നീറിയ വിരഹഭാവങ്ങളില്‍ നിര്‍മലം
നിറയുന്ന നഷ്ടഹേമത്തിന്റെ നോവുമായ്‌..
പുഷ്പക വിമാനത്തിലെത്തിയൊരു രാജാ..
ഇഷ്ടതാരുണ്യമായ്‌ മാറിയൊരു റോജാ..
താമരയിതള്‍ പോലെ മൃദുലനാമന്‍..
മമകാമനകള്‍ തന്നിലെ മദനചോരന്‍..
വറുതികളിലുറയുന്ന ജീവിതച്ചുടലകള്‍
പൊറുതി മതിയാവുന്ന ജന്മചാപല്യങ്ങള്‍
ഇറുകിയിമ വെട്ടുന്നൊരാര്‍ത്ത ദൃശ്യങ്ങള്‍
നെറുകിലീ സിനിമയുടെ ദുരന്ത പരിശ്ചേദം!!
വിശ്വ രൂപം കണ്ടു തപം പൂണ്ടു പാവകള്‍
അശ്വ വേഗത്തില്‍ എതിര്‍ക്കുവാ-
നനശ്വര സര്‍ഗ്ഗ ശേഷിക്കെതിരെ വായാടുവാന്‍
പാര്‍ശ്വവത്കരണത്തിന്നായുധമായ്‌..!!
വെള്ളിത്തിര, കാശ് വാരുന്ന വാരിധി
പൊള്ളത്തരം, കാശു പൊട്ടുന്നതീ വിധി..
കള്ളത്തരം കൊണ്ടൊരശരീരി സംവിധി
കള്ളിത്തിരി മതി സിനിമയുടെ കൊലവിളി..!!
ആരാണ് മതത്തിന്റെ അപ്പോസ്തലന്മാര്‍??
ആരാണ് സിനിമയെ വെല്ലാനിവര്‍..??
ആദ്യമായ്‌ തന്നിലെ ജീര്‍ണ്ണത തുടക്കുക..
നേദ്യമായ്‌ മുന്നിലെ ജീവിതം കാണുക..
എന്നിട്ട് പോരെ, ഈ വിശ്വ രൂപം?
കലകളെ വധിക്കുന്ന ശാപധൂപം???

....ശുഭമല്ല....

എനിക്ക് മൂന്നു പേരെ കുറിച്ച് പറയാനുണ്ട്..

എനിക്ക് മൂന്നു പേരെ കുറിച്ച് പറയാനുണ്ട്.. 
ആരെ കുറിച്ചെന്ന് പേര് ചോദിക്കരുത്.. 
കാരണം അവര്‍ക്ക് പേര് ആവശ്യമില്ല.. 
ഒരു നീട്ടലും കുറുക്കലും തന്നെ ധാരാളം.. 
വേണമെങ്കില്‍ ചില വിശേഷണങ്ങള്‍ ആകാം..! 
പറഞ്ഞു വരുന്നത് ലവന്മാരെ കുറിച്ചാണ്..
ഒരു രക്ഷയുമില്ലാത്ത കക്ഷികള്‍..
കവിതയുടെ ഉത്തരാധുനികത്തിന്‍റെ ദക്ഷിണധ്രുവത്തില്‍
ദക്ഷിണയില്ലാതെ വരരുചിപ്പുതുമ..!
ഒരുത്തന്‍ ബൊമ്മയെ മനുഷ്യനും, മനുഷ്യനെ ബൊമ്മയുമാക്കി
പരകായപ്രവേശത്തിന്‍റെ കവിത;
ഒരു രക്ഷയുമില്ലാത്ത കവിത പടച്ചവന്‍..
വേറൊരുത്തന്‍ ശകടം തവിടുപൊടിയായിട്ടും
നടുറോഡില്‍ ദാണ്ടെ, കുത്തിയിരുന്ന് ചിരിയെ;
ഒരു രക്ഷയുമില്ലാത്ത ചിരിയെപ്പിണച്ചവന്‍....
ഇനിയുമൊരുത്തന്‍ കൂടിയുണ്ട്..
ഒരു രക്ഷയുമില്ലാത്ത മൂന്നാമന്‍..
പത്തുവര്‍ഷം മലയാളത്തില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട കവിതയുടെ തനിമ..
ഗരിമ.. പമഗരിസ.. എന്നൊക്കെ
ആരൊക്കെയോ പുലമ്പിക്കലമ്പി
വാതോരാ സ്വരതോരണങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തി
പോകുന്ന വഴിക്ക്
ഒരു രക്ഷയുമില്ലാക്കവിതയുമായി
മുന്നില്‍ തന്നെ തല്‍സമയസംപ്രേഷണം!!
..
(നാലാമനും, അഞ്ചാമനും, ആറാമനും
ഒക്കെയുണ്ട്..
ഒരു രക്ഷയുമില്ലാത്ത പുമാന്മാര്‍..
അവരെ കുറിച്ച് വല്ല രക്ഷയുമുണ്ടെങ്കില്‍ പിന്നീട്...)

ഒരു രാത്രിയിലെ പാഴ്കിനാവ്..

***
രാത്രിക്ക് ഇത്രയ്ക്കു നീളമുണ്ടെന്ന് 
ഇന്നലെയാണെനിക്ക് മനസ്സിലായത്‌.. 
നക്ഷത്രങ്ങളൊഴിഞ്ഞ ആകാശക്കോണില്‍ 
ഓര്‍മ്മത്തെറ്റു പോലെ ഏതോ സ്വപ്നം
എന്റെ നിദ്രയെ കാത്തു നിന്നിരുന്നു..
മഴമേഘങ്ങള്‍ തപസ്സ് ചെയ്ത ചക്രവാളത്തില്‍
പെയ്യാനാവാതെ മോഹങ്ങള്‍..
വഴിയില്‍ ചൂട്ടു പിടിക്കാന്‍
ഒരു നേര്‍ത്ത നിലാവ് പോലും ബാക്കിയില്ല..
തളര്‍ന്നു തുടങ്ങിയ കാലുകള്‍ കൊണ്ട്
ഇനിയും താണ്ടാനുള്ള യാമങ്ങള്‍ എത്രയാണ്..?
ഹൃദയത്തിന്റെ പുസ്തകത്താളില്‍
കരുതി വെച്ച സൌഹൃദത്തിന്റെ മയില്‍പ്പീലികള്‍
ആകാശം കണ്ടത് എപ്പോഴായിരുന്നു..?
അസ്വസ്ഥതയുടെ മൂടുപടങ്ങള്‍ കൊണ്ട്
മുഖപുസ്തകം മറച്ചുപിടിച്ചത് ആരായിരുന്നു..?
ഇടനാഴികള്‍ കാലൊച്ചകള്‍ കൊണ്ട് നിറക്കാന്‍
അവള്‍ മറന്നു പോയിരുന്നു...
ഉറക്കിലേക്ക് ചായുന്ന മുന്‍പേ
കനവുകള്‍ കൊണ്ട് തോരണം തീര്‍ക്കുന്ന
നിദ്രയെ കുറിച്ച് നിനവു കണ്ടു
അവളൊരു പ്രഹേളികയായി മറഞ്ഞു പോയി..
അസ്തമിച്ച സൂര്യന് ഉദിക്കാതിരിക്കാന്‍ ആവില്ലല്ലോ..!
അത് കൊണ്ട്
ഉറങ്ങാത്ത രാത്രിക്ക് ശേഷം
അവള്‍ ഉണരാതെ ഉണര്‍ന്നു..!!

............ശുഭം.................

നഗരങ്ങള്‍

***
നഗരങ്ങള്‍ ഉറങ്ങുന്നില്ല.. 
എന്നേക്കുമായ്‌ തുറന്നിട്ട ജാലകങ്ങളാണവ.. 
അവക്ക് മൂടാന്‍ വിരികളിലെന്നല്ല, 
നഗരങ്ങള്‍ക്ക് മൂടുപടങ്ങളുണ്ട്.. 
ചതുരനാകാശത്തെക്കെത്തുന്നവ; 
അവക്കുമപ്പുറം ചേരികളുടെയിരുളില്‍ 
ജീവിതം പുഴുത്തു നാറുന്നു.. 
ഇവിടെ, 
നഗരായനങ്ങളിലെ പുക നിറഞ്ഞ ആകാശക്കീറില്‍ 
ലോഹ വിഹഗങ്ങളുടെ ഭ്രാന്തത..! 
വിശന്നു മൊഴി വറ്റിയ തെരുവിന്റെ ശാപങ്ങള്‍ക്ക് 
വെടിയുണ്ടകളുടെ മൃഷ്ടാന്നത..!! 
നഗരമൊരു വേശ്യയാണ്... 
ചായങ്ങളിണ ചേര്‍ന്ന ചുണ്ടുകളും, 
പ്രലോഭനങ്ങളുടെ നഖക്ഷതം പേറുന്ന 
കനം നിറഞ്ഞ മാര്‍വ്വിടങ്ങളും 
എല്ലാം വെറും പുറംമോടികള്‍ മാത്രം.. 
ഉള്ളില്‍ ദുര്‍ഗന്ധത്തിന്റെ ചാലില്‍ 
പിണഞ്ഞൂറുന്നതത്യുഷ്ണ രേണുക്കള്‍.. 
പുടവയുരിഞ്ഞാല്‍ ബാക്കിയാവുന്നത് 
യോനിയിലെ പകരുന്ന പുഴുക്കള്‍...